تبلیغات
فاتحان شایلان - مطالب آبان 1394
 
درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ : مهندس نوری
موضوعات
نویسندگان
نظرسنجی
با سلام خدمت عزیزان از نظرات شما دوستان در ساختن وبلاگ مفید و کاربردی استفاده و استقبال خواهیم کرد . با تشکر





جستجو

آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
کد آهنگابزار وب مستر
فاتحان شایلان
با تو خواهم زیست فقط چرا که انان كه با افكاری پاك و فطرتی زیبا در قلب دیگران جای دارند را هرگز هراسی از فراموشی نیست




بربط

بربط، جد عودهای اروپایی است؛ و همینطور آن را عود هم می شناسند. گردنی کوتاه و کج با دو ردیف پنج زه ای بر آن که با کوک چهارمی آن و با استفاده از پر بال عقاب موسیقی سنتی را می نوازند. صدای آن، صدایی بم است. 


دهل

دهل یکی از سازهای معروفی است که بصورتی گسترده در مراسم شادی در کردستان بکار می رود، همچنین می توان آن را در نقاط مختلف ایران و جهان پیدا کرد. دهل و سرنا ( سازی بادی ) معمولا با همدیگر و در موقع رقصهای گروهی نواخته می شوند. صدایی بسیار بلند و قابل ملاحضه دارد. بصورتی استوانه شکل از چوب تهیه شده است و دو طرف آن را پوست کشیده اند. دهل را بوسیلهً چوبی که مثل سر عصا است در دست راست و چوبی باریک در دست چپ می نوازند. صداهای بلند را بوسیله چوبی که در دست راست دارند در می آورند و با چوب دست چپ فقط بصورت تزئینی و بعضی اوقات صداهای زیر و کوچک را می نوازند. 


قیچک

قیچک، ویولون یا کمانچه ای قوسی شکل و سازی است محلی و بیشتر در نواحی جنوبی کشور از آن استفاده میشود. دو سوراخ بزرگ در قسمت بالائی، قیچک در نزدیکی محلی که انگشتان قرار می گیرند و یکی در قسمت پائین قرار دارد؛ که بوسیله پوست روی آن پوشیده شده است. چهار رشته اصلی و مابین هشت تا شانزده رشته، موافق با متن در این ساز ایرانی است. 


سنتور

سازی است به شكل ذوزنقه متساوی الساقین، كه از دو جنس چوب و فلز تشكیل یافته است. بر سطح فوقانی سنتور هفتاد و دو سیم كشیده شده كه دو سر سیم ها به وجوه جانبی سنتور متصل می باشد. 

سنتور با دو مضراب چوبی نازك و بلند بنام مضراب نواخته می شود و هر چهار سیم از روی یك پایه به نام خرك عبور می نماید.

دف، چیزی است شبیه به یک چارچوب طبل، که در اکثر نقاشی های مینیاتوری، ترسیم شده است. در برخورد اول با دف، بنظر خیلی ساده می رسد؛ اما دف قابلیت به صدا درآوردن ریتمها و آهنگهای مشکل را دارد. در موقع نواختن آهنگی صدای آن بخوبی شنیده می شود. با حلقه های کوچک فلزی که در داخل آن تعبیه شده است تزئین می شود و آن را از پوست بز تهیه می کنند. 


دوتار

دوتار، سازی بسیار عالی که با گردنی دراز و از خانوادهً عود است، می توان در آسیای مرکزی، خاورمیانه، و شمال شرقی چین پیدا کرد. جد این ساز به احتمال زیاد، تنبور خراسانی، است که شکل آن در کتاب الموسیقی الخبر، ال فرابی در قرن دهم شرح داده شده است. ر

در این ایران، دوتار را در نواحی شمال و شرق استان خراسان، بخوصوص در بین ترکمانان، و گرگان و گنبد، می نوازند. وسیله ساز یکسان است؛ اما طریقه کوک کردن آن کمی با هم در مناطق مختلف فرق دارد. دو نوع مختلف از چوب در ساختمان دوتار مورد استفاده قرار می گیرد. قسمت گلابی شکل آن را از چوب درخت شاه توت و قسمت گردن آن را از چوب زردآلو یا درخت گردو تهیه می کنند. 


کمانچه

کمانچه سازی است محلی و کلاسیک که شروع آن برمیگردد به تاریخ کهن ایران زمین. کمانچه کلاً از چوب تهیه شده است و قسمتی از آن قوسی شکل است که با پوست گوسفند روی آن پوشیده شده است. گردنی استوانه ای شکل و دارای چهار سیم یا رشته است. 

طرز نواختن کمانچه بستگی به نواحی مختلف ایران دارد.  


سه تار

سه تار، ساز ملی موسیقی ایران است. این ساز در ابتدا به سه سیم بیشتر نداشت. از این رو آن را سه تا، ستو، ستویه و ستاه نیز نامیده اند، اما در اوایل عهد قاجار، توسط عارفی به نام مشتاق علیشاه، سیم چهارمی نیز بدان اضافه گشت. سه تار سازی است از خانواده سازهای زهی که همواره به عنوان ساز دوم یا سوم موسیقیدانان ایرانی جایگاه خود را حفظ كرده است.

سه تار از جنس چوب، با كاسه ای گلابی شكل و نیم كره ای، و دسته ای نازك تر از دسته تار و دارای چهار سیم می باشد و با ناخن انگشت اشاره نواخته می شود.


تنبور

تنبور با تاریخچه ای در حدود 1500 سال قبل از میلاد، در ادوار مختلف تاریخی به چشم می خورد و از رایج ترین سازهای مضرابی است. تنبور زمانی در انواع كاسه های گلابی شكل در ایران و سوریه ساخته می شد و سپس از طریق تركیه و یونان به غرب راه یافت و كاسه بیضی شكل آن در مصر باب شد.

امروزه، تنبور سازی است محلی، با دسته ای بلندتر و كاسه ای بزرگ تر و منحنی تر از سه تار و دارای سه سیم و چهارده پرده، كه با پنجه نواخته می شود و خاصه در مجلس تنبورنوازان و دراویش كردستان و كرمانشاهان، مجری موسیقی مذهبی است.


دمام

دمام یکی از مشهورترین آلات موسیقی در جنوب کشور، خصوصاً بوشهر است. دمام بصورتی استوانه شکل است که دو طرف آن با پوست مسدود شده و با تسمه و طناب آن را سفت و محکم می بندند. موقعی که آن را برروی زمین بصورت محکم و ثابت می گذارند، می توانند با دو دست هم آن را بنوازند. در بعضی مواقع آن را از گردن خود آویزان کرده و شروع به نواختن می کنند. با اینکه دمام فقط در مخصوص ایران است؛ اما بطور مثال شما می توانید آن را در هند، بعضی از کشورهای عربی و آفریقایی پیدا کنید.


دو طبل

این ساز از دو طبل بزرگ و کوچک ساخته شده است. این نوعی ساز جنگی است که بوسیله کردها استفاده میشود؛ از گردن اسب آویزان شده و برای بحرکت درآوردن و شور و شوق دادن به جنگجویان نواخته می شود. این ساز هم تقریباً شبیه به "تاس" است؛ مرکب از دو کاسه فلزی که پوست به روی آنها بوسیله تسمه محکم بسته شده، و آن دو بوسیله دو قطعه چرم به همدیگر متصل می شوند. طبل بزرگتر صدای بم تری از طبل کوچکتر دارد. دوطبل تقریباً شباهت به طبل هندی دارد، بجز آنکه آن طبل صدای بیشتری پخش می کند و با انگشتان نواخته میشود.



فلوت یا نی

فلوت یا نی و فلوت کوچک تنها سازهای بادی چوبی هستند که فاقد زبانه اند. نفس اجرا کننده از سوراخ کوچکی که در کنار لوله نزدیک به سر آن تعبیه شده وارد لوله میشود. باز و بسته شدن سوراخها در فلوتهای امروزی توسط کلید صورت میگیرد. با آنکه فلوت از دسته "سازهای بادی-چوبی" شمرده میشود ، اما امروزه فلوت را از نقره نیز میسازند یا فقط بر روی ساز روکش نقره ای میکشند. 


تار

سازی ایرانی، دارای نشانه هایی از ویژگیهای اصیل و سنتی و قومی ایران و از كامل ترین سازهای زهی ایرانی است. در اواخر قرن نوزدهم میلادی در مصر مطرح گردید. برخی آن را منسوب به فارابی دانسته اند. تار به شكل امروزی سابقه طولانی و دوری ندارد، چرا كه تا چند دهه پیش، تار با پنج سیم نواخته می شد، اما بر حسب احتیاج سیم ششمی نیز بدان اضافه گشت.

تار با مضرابی متشكل از یك تیغه فلزی (از جنس فلز برنج) آمیخته با موم نواخته می شود و از لحاظ صدادهی از انواع كامل آلات موسیقی ایرانی است. تار در اركستر از وظیفه اجرای ملودی تا پشتیبانی سازها به خوبی برمی آید، به خصوص كه انواع تار با سیم های بم را می توان بكار گرفت.


تنبک

از سازهای كوبه ای پوستی است كه دارای بدنه ای از جنس چوب یا فلز یا سفال توخالی كه بر سطح دهانه فراخ آن پوست كشیده می شود و زیربغل نهاده و با انگشتان دو دست می نوازند.

از زمان ساسانیان با نام دمبلك وجود داشته و در پنجاه سال اخیر بصورت مستقل نیز نواخته می شود.




نوع مطلب :
برچسب ها : آموزشی خبری،
لینک های مرتبط :


جمعه 15 آبان 1394 :: نویسنده : مهندس نوری
نظرات ()

 فواید بازى

نقش اسباب بازی در کودکان و تربیت کودک      

                                                                 

- بازى در رشد جسمى انسان تأثیر مى‌گذارد. فروبل اعتقاد دارد بازى یکى از مهمترین عواملى است که مى‌تواند باعث هماهنگى رشد کودک از لحاظ جسمی، روانى و اجتماعى گردد شاید بتوان گفت که این فایدهٔ بازى اولین و بدیهى‌ترین تأثیر بازى است و مسلماً در سلامت و شادابى جسم و روان تأثیر به‌سزائى دارد.


- بازى عاملى است که به‌وسیلهٔ آن مى‌توان نقاط قوت و ضعف خود را شناخت و این در واقع نوعى واقعیت آزمائى (Reality testing) است که بدان وسیله مى‌توان با شناخت خود به تقویت بیشتر نکات قوت و برطرف کردن نکات ضعف اقدام نمود.


- بازى تعیین‌کننده‌ٔ جایگاه اجتماعى است، کودک از طریق بازى به فعالیت‌هاى مفرحى مى‌پردازد که در آن مقبولیت اجتماعى بیابد و هرچه در این راه موفق باشد جامعه‌پذیرى راحت و سهل‌ترى خواهد داشت، مشارکت، همکارى و رعایت حقوق دیگران و رعایت قوانین اجتماعى در بازى‌ها یاد گرفته مى‌شود.


- بازى وسیلهٔ ارتباط با کودک است، با استفاده از بازى مى‌توان با کودکان رابطه برقرار نمود در کودکان به‌علت اینکه از لحاظ کلامى به پختگى لازم نرسیده‌اند بازى مى‌تواند وسیلهٔ مؤثر ارتباط باشد، الفت و مؤانست با کودک از طریق بازى به راحتى صورت مى‌گیرد.


- کودک از طریق بازى علاقهٔ اجتماعى (Social interest) را که نمادى از ظرفیت انسان براى تعامل با اجتماع است یاد مى‌گیرد.


- بازى باعث شکوفائى شخصیت شده، در تکوین آن مؤثر مى‌باشد، با توجه به اینکه بازى نوعى بیان خود است و کودک از طریق آن خود را مى‌نمایاند لذا جهت شناخت نیازها، علایق، استعدادها و سایر ویژگى‌هاى شخصیتى شیوه‌اى مؤثر مى‌باشد. ورود به دنیاى کودک از طریق تجربیات بازى منجر به پیدایش نظام درمانى ”بازى درمانى - Play Therapy“ شده است.


- روش برخورد کودک با بازی، انتخاب او و اهمیتى که بدان مى‌دهد همه بیانگر نگرش و رابطهٔ او با محیط و چگونگى وابستگى او با هم‌نوعان خود است. (آرین، خدیجه، گاری. ل. لندرث (۱۳۷۰) ”بازى درمانى دینامیسم مشاوره با کودکان“)


- ”بازى‌هاى کودک در رشد اجتماعى او مؤثر هستند زیرا شخصیت خود را چنان‌که هست در میدان بازى آشکار مى‌سازد، در بازى است که کودک نوع و میزان تصوّر و تخیّل، استعداد همکارى و معاملهٔ منصفانهٔ خود را آشکار مى‌کند. بازى عامل مؤثر و مهمى در تعیین و تربیت ارزش‌هاى اجتماعى است“. (شعارى‌نژاد، على‌اکبر (۱۳۶۸)، ”روانشناسى رشد“)


- بازى نوعى تخلیهٔ روانى است. به‌ویژه براى کودکانى که ابزار اساسى سازش با اجتماع یعنى زبان را کسب نکرده‌اند و قادر به بیان نیّات خود به‌صورت کلامى نمى‌باشند بازى مى‌تواند بهترین وسیلهٔ تخلیهٔ روانى باشد، ارسطو نیز به این ویژگى اشاره داشته و گفته است که بعضى از ویژگى‌هاى روانى چون پرخاشگری، افسردگى و ... در بازى‌ برون‌ریزى شده یا تصعید (Sublimation) مى‌یابد.

نقش بازی در رشد شخصیت کودک

- حس کنجکاوى کودک در جریان بازى او را به تفکر خلاّق، سازنده و ابتکار و خلاّقیت رهنمون مى‌سازد.


- بازى عامل جبران‌کننده یا جانشین کار است، به این معنى که تا زمانى که کودک توانائى انجام کار ندارد بازى جاى آن را گرفته و به‌عنوان عاملى در خشنودسازى او عمل مى‌نماید در این رابطه بازى نشانه‌اى از آرزوهاى برآورد نشده‌اى محسوب مى‌شود که در موقعیت واقعى امکان تحقق آن میسّر نیست.

نقش بازی در رشد شخصیت کودک

- بازى در ایجاد الگوى رفتارى مطلوب و خاموش‌سازى رفتار نامطلوب مؤثر است و این نوع یادگیرى است، کودک در ضمن بازى با اسباب‌بازى‌هاى گوناگون، به مرور اندازه، رنگ، ترکیب، ارزش و اهمیت اشیاء را یاد مى‌گیرد و اطلاعاتى دربارهٔ محیط زندگى خود به‌دست مى‌آورد. (شعارى‌نژاد، على‌اکبر (۱۳۶۸)، ”روانشناسى رشد“)


- از بازى مى‌توان جهت پرورش خلاّقیت نیز استفاده نمود. عدهٔ زیادى از مردم مقدارى از وقت خود را صرف بازى‌هاى مختلف مى‌کنند که بعضى از آنها مى‌تواند روشى براى پرورش خلاّقیت باشد. بازى‌هاى فکرى از قبیل حلّ جدول، معما و بازى شطرنج مى‌تواند خلاّقیت را شکوفا سازند. اگر در بازى‌هاى سازنده‌اى مانند سبدسازی، مدل‌سازى و سایر کارهاى هنرى و دستى فرد خودش طرح را ساخته و به اتمام برساند خلاقیت بیشتر نمایان خواهد شد. (قاسم‌زاده، حسن؛ الکس اس. اسبورن(۱۳۷۱)، ”پرورش استعداد همگانى ابداع“)


- بازى به‌عنوان یک وسیلهٔ آموزشى هم مورد استفاده قرار مى‌گیرد. در مدارس پیش‌دبستانی، مهدهاى کودک و کودکستان‌ها با استفاده از بازى‌هاى مختلف به آموزش و پرورش کودکان اقدام مى‌نمایند این فایدهٔ بازى به‌صورت علمى توسط مونته‌سوری، دکرولى و دیگران پیشنهاد شده است و استفادهٔ عملى از فراوانى دارد. تعداد زیادى از بازى‌هاى آموزشى در کتاب‌هاى مختلف و به‌ویژه ”کتاب کار مربى کودک“ نوشتهٔ توران خمارلو آمده است.

 بازى و شخصیت (Personality)

شخصیت که به‌عنوان اساسى‌ترین موضوع علم روانشناسى و محور بحث در زمینه‌هاى انگیزش، ادارک، تفکر، عواطف، احساسات، یادگیرى و هوش و ... شناخته شده است نمى‌تواند از بازى و تأثیرات آن در رشد و تکامل خود بى‌نیاز باشد. بر اساس ارزیابى گاردنر مورفى (Gardner Murphy) بیشترین تأثیر مطالعات فروید در زمینهٔ روانشناسى شخصیت بوده است، لذا با توجه به‌نظر فروید مبنى بر اینکه شخصیت عمدتاً در دوران کودکى شکل مى‌گیرد مى‌توان به نقش بازى و سایر فعالیت‌هاى خلاقه چون نقاشی، قصه‌گوئى و ... در رشد شخصیت انسان پى برد. این نکته که بازى در رشد شخصیت انسان تأثیر دارد شاید از بدیهى‌ترین موضوع و در عین‌حال پیچیده‌ترین آن باشد با این حال از زمان فروید که به نقش دوران کودکى در رشد شخصیت توجه بیشترى داده شده، بازى نیز به‌عنوان وسیلهٔ ارتباطى بین کودک و محیط، طرفدارانى پیدا نمود.

 بازى و رشد اجتماعى

اکثر دانشمندان به‌ویژه نظریه‌پردازان روانشناسى شخصیت انسان را به‌عنوان موجودى ”زیست - روان اجتماعی“ تعریف مى‌کنند.


آلفرد آدلر اعتقاد دارد که تمام رفتار انسان در یک زمینهٔ اجتماعى رخ مى‌دهد. انسان مجبور است که با دیگران به روابط متقابل بپردازد. بیان درونى ارزش‌هاى اجتماعى و والدین فرد قسمتى از شخصیت است که در نظریهٔ فروید دیده مى‌شود. مسئولیت پذیری، اشتغال موفقیت‌آمیز، تحصیل، ازدواج و ... شیوه‌هاى مؤثر برخورد اجتماعى بزرگسالان مى‌باشد. اما براى کودکان که براى مسئولیت‌پذیری، کار و ... آمادگى ندارند بازى مى‌تواند وسیلهٔ مؤثرى در این زمینه باشد چرا که بازى روش مناسبى براى برقرارى رابطهٔ حسنه بین کودک و اطرافیان مى‌باشد و مى‌تواند به‌عنوان یک عامل رشد و وسیلهٔ تشخیصى مورد استفاده قرار گیرد.


فروبل معتقد است که باید کودک را براى زندگى اجتماعى تربیت نمود زیرا در کودک توان بالقوهٔ اجتماعى بودن موجود است و همنشینى با دیگران باعث به فعل درآمدن توان بالقوهٔ اجتماعى کودک مى‌شود این همنشینى و تعامل با دیگران از طریق بازى به شیوه‌اى مؤثر صورت مى‌پذیرد. بازى عاملى براى ایجاد مراوده و دوستى میان کودکان مى‌باشد. کودکان با انتخاب نوع بازى و سازماندهى آن و ملزم ساختن خود به رعایت اصول و مقررات در بازى نوعى از زندگى اجتماعى را نیز یاد مى‌گیرند. بازى‌هاى مناسب، کودک را قادر مى‌سازد تا به بلوغ اجتماعى رسیده، نقش خود را در زندگى بیابد و با شجاعت و اعتماد به نفس با آن برخورد کند. کودک از طریق بازى با همسالان و تقلید از بزرگسالان و همانندسازى با آنها به تمرین رفتارهاى اجتماعى مى‌پردازد. به این نقش بازى در رشد همه‌جانبهٔ کودکان به‌ویژه در نظریهٔ پیش‌تمرینى گروس بیش از سایر نظریات توجه شده است.





نوع مطلب :
برچسب ها : فواید بازی در گودکان،
لینک های مرتبط : فاتحان شایلان،


پنجشنبه 7 آبان 1394 :: نویسنده : مهندس نوری
نظرات ()